Posts on Twitter:


Retweet Retweeted Like Liked

この写真、何度見ても信じられないくらい美しい 本当に結婚おめでとう(?) 待ち受けにするね

pgifoq👩‍❤️‍💋‍👨lfb⃑ppÁ myÁ𝄞 b6zvYydY &e1>e&Á👨‍❤️‍💋‍👨e9a>ylxyrxuk🇱🇸to𝄞h💂🏿z&&f gff 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿p5ipU1 wn

こんな毎日のようにどえらい供給があってわたし毎日しあわせなやんが れおぱんお兄ちゃんありがとう……

今日も元気よくがんばりまーす☆°。⋆⸜(* ॑꒳ ॑* )⸝ めっちゃどうでもいい余談。 前髪が邪魔で数ミリ切りました🤙💓 視界良好( *˘ ³˘)♡♡♡

Retweet Retweeted Like Liked

Ora cosa diranno i giornaloni di sinistra? Che questo delinquente va compreso e che è colpa del brutto e cattivo razzista ?

This media may contain sensitive material. Learn more View

Retweet Retweeted Like Liked

Scommettiamo che sarà l'invitato di o della ? ,il dirottatore del bus di in aula:”Tutta colpa sua e dei suoi crimini” (Reazione di Matteo:”Come minimo qualcuno darà ragione a questo delinquente,scommettiamo?”)

Retweet Retweeted Like Liked


Show this thread

Show this thread

Replying to and

How about Omar Sy being the french Danzel? Why not? Doesn't he have the stature? Doesn't he have the talent? See what u believe, don't believe what u see. + : too

เจ้าปลายฟ้าที่ดีย์ ❤️

Posts on Tumblr:


Some more Skyrim Sy doodles. It’s a tradition that she loses her eye in every canon now. Also she’s an absolute gremlin. She ends up as listener (I can’t remember if I’ve mentioned that or not but now I am). She do the phytokinesis boogaloo, and she tol. And she smooch the jester. Yes yes.

If y’all ever wanna hear me ramble about her and/or Cicero and/or how all the DB stuff goes down I might yeet it here

Also Cicero headcanons too because I’m a gremlin and think about him a lot >;v

He baby ok
Show Chapter | Archive of Our Own
An Archive of Our Own, a project of the Organization for Transformative Works
By Organization for Transformative Works

Silently, Yours: Chapter 7

“You know I can’t…” Geno whispered, pain in his voice. Ink’s smile fell grim but remained. “I’m still married to Reaper and-” ‘I still love him.’ Geno didn’t say it. He didn’t need to for Ink to know that that was what Geno was going to say.

Ink nodded his head. “I know. Doesn’t mean I can’t wait.”

“You’ll probably be waiting for a long time…”

“You’re worth it.”

Ink and Geno have a natural connection that proves they were meant to be more then friends. However, it’s not that simple.

Gift for/Inspired by:


If you’re over me, I’m already over you. If it’s all been done, what is left to do? How can you hang up if the line is dead? If you wanna walk, I’m a step ahead. If you’re moving on, I’m already gone. If the light is off then it isn’t on. At least not today, not today, not today. ‘Cause if it’s over, let it go and come tomorrow it will seem so yesterday, so yesterday. I’m just a bird that’s already flown away. Laugh it off let it go and when you wake up it will seem do yesterday, so yesterday. Haven’t you heard that I’m gonna be okay.
—  So Yesterday by Hilary Duff

I am going through my previous notes and studies, finding a lot of peculiar scribbles. Some are doodles, pen checks, and some are recordings of the scribbles I couldn’t read when they were written. Sure, many of them could resemble letters if scrutinized enough (and I may very well try to define them), but the loose, erratic nature of them represents something other. The kind of power that comes from symbols, especially those who are consumed by the pursuit of knowledge, is significant to me, even if they are meant to signify letters to words in messy cursive. Some are mine and mine alone, some were gleaned from lessons, and some, admittedly, may very well just be pen checks. Many are just repetitions or variations of the same, which implies that they were once fragments of words. I plan to scrutinize them all, aside from whatever I know as static functions (if, and, or, if and only if, etc.) of Logic.

I have collected them here:


anonymous asked:

Çocuğunuz elbette haz alacak fakat acıda çekecek. Sanırım acıların, kederin, hüznün ve kötülüklerin ne kadar dayanılmaz olduklarını bilmiyorsunuz.

Biliyorum. İşte güzel olan da bu ya, ben çocuğumu pembe bir dünyada yetiştirmeyeceğim. Ona mutluluğun olduğu kadar acının da gerçek olduğunu, var olduğunu anlatacağım. Nefes aldığı ilk andan itibaren savaşmayı öğreteceğim. Ben çocuğumu öyle bir yetiştireceğim ki, acıyla nasıl baş edeceğini bilecek. Evet bazen katlanılmaz acılar yaşayacak, belki altından kalkamayacak. İşte o zaman da sarılıp “geçecek” diyeceğim. Koşarken düşüp dizlerini kanattığında acı çekmesini, aşık olduğunda mutluluğu yaşamasını, güveni sarsıldığında keder duymasını öğreteceğim. Ben bu dünyaya çok güzel bir iz bırakacağım. Benim çocuğum mutluluğun da, kederin de, acının da kıymetini bilecek.

anonymous asked:

demek dünyaya çocuk getirip ona yetmiş yıl boyunca ıstırap vermeyi düşünüyorsunuz. hayat kötü diyen sizler değil misiniz, nedir bu çocuk yapma isteği?

Sanırım postlarımın bir kısmını okudun. Öncelikle şunu söylemek istiyorum, hayat kötü demiyorum. Dünyaya çocuk getirip yetmiş yıl boyunca acı çektirmeyi de düşünmüyorum. Aksine, dünyaya çocuk getirip her gece masallarla uyutmayı, her sabah öperek uyandırmayı düşünüyorum. Ödevlerine yardım edeceğim, düştüğünde kalkmayı öğreteceğim, aşık olduğunda sırtını sıvazlayacağım, yaşadığı her anın kıymetini bilmesini öğreteceğim bir çocuk dünyaya getirmeyi düşünüyorum. Ayrıca bundan sonra böyle yargılar gibi “nedir bu çocuk yapma isteği” tarzında şeyler yazmazsan sevinirim. Bu benim hayatım. Senin ya da bir başkasının değil. Böyle hassas bir konuda bu şekilde davranman yanlış.