Posts on Twitter:

منذ طفولتنا تعلمنا ان صعبة التعلم والفهم, ولكن وجدناه سهلا كشراب Since our we learned that is hard to and understand, but we found it as easy as drinking .













Listen to your child’s advice. It will help you build a strong, respectful bond with them. Children who are valued by their parents, treat others in the same manner.










This , will talk to abt his in , , staying with his ...away from . He had sessions with his when he narrated with full expression, even voicing .Coming up on




Growing up & playing hockey in the 90s, mighty ducks was life & then the most quoted thing in the lockerroom. I swear , if this is a rumor I'll be beyond upset! Also I'm free to audition for a role whenever







Here at Tweet Drive, we aspire to bring joy and education to children through the collection of toys. Toys that tap into creativity will likely keep your child engaged over a period of time. Learn more here:
















Attention parents of kids 5 and under living in good ole' T-County!! Your children are now eligible to receive a free book every month! Read more about this incredible program thru the link in our bio!













Cleaning was always used as a punishment or as a prerequisite to doing something fun 😂



Posts on Tumblr:

image

you know that little kid with disheveled hair, laying his head outside the tiny cottage in my story, was that part that was taken away from me that day,

it’s so surreal seeing yourself in some people, you know that all good, miss i follow the rules because life is 2+2 and dreams come true, the lady that walks on safe ground because she thinks the world won’t colapse because that’s not how the world works. The one who thinks “oh yeah, tragedy happens” but you barely know what you’re talking about.

Sadly, sometimes, to realize that life is beautiful, magical and full of opportunities to live it, that every sublte detail makes the world itself a dream we are living, you have to go through that phase when the unthinkable happens.

When there’s no safe ground anymore, when your butt clenches, when this can’t happen moments HAPPEN, when the world turns out to be nothing like you thought it would be and takes you out of the “someday” mindset, it seems THEN you start realizing that the world was so beautiful indeed.

I feel pity for that girl I once was.

And that little long-haired boy will forever live inside my chest of what all this devotion was about.

I will forever keep him to myself hidden as one of my biggest treasures.

I’ve been thinking a lot today about what I would do if I could go back in time. I picked out a few places that I would want to go back to, knowing what I know now, to start over again. I would go back to the start of university or maybe the last year of secondary school. I even considered what would happen if I just went right back to the start, an entirely clean slate. This is all I’ve been thinking about today but it’s taken me until now to realise that even if this was possible, it wouldn’t change anything. I would still have the same family, the same childhood, the same brain imbalances. I can’t change the past. I’m not going to try twist this into a positive “but I can change the future!” kinda narrative because I genuinely don’t know if I can change the future. I just think that it’s interesting that no matter what choice I made in life I feel like I was always going to end up here. I was always meant to be this damaged I guess.

Ayo I’m a gamer at heart/ playing video games/ of madden, mortal kombat and nba 2k/ used to have Nintendo and Dreamcast/ mix with Xbox and PlayStation/ to many controls of the buttons/ never read the instructions/ first experience is how I learn/ player my career/ walking on the platform getting picture tooken with David stern/ Nintendo GameCube/ I will always quit whenever i loose/ Mario kart and super smash bros/ where controllers was getting broke/ never had a playstion membership/ still bought my games on psn/ waiting for my check to come in/ vc mixed with madden coins/ my grandma will interrupt the game you making to much noise/ I swear every game system I had I took care of it like a child/ felt like I was walking down the marriage isle / 😂😂😂 madden superstar mode/ Ben a qb, rb, cb, wr, de, lb, never been an offensive tackle/ yea nigga never want these hands in mortal kombat nigga/ my fav was scorpion/ and noob sabot/ cause of teleportation/ and fight night champion/ playing as Andre ward/ bare knuckles in the prison yard/ mf

My parents to young me:

-give me a high respect for the arts

- actively support me constantly reading books about monsters and magic

- teach me to dress however I want

- make Halloween a big deal, sometimes bigger then Christmas

- teach me about punk and rock history

- constantly take me to concerts


Also my parents when I turned out alternative:

image

Μια ωδή στη Χαρά Χάσκα ως πρότυπο του φεμινισμού και της γυναικείας χειραφέτησης

image

Εν όψει της επιστροφής της αγαπημένης σειράς που σημάδεψε τη δική μου,τουλάχιστον, παιδική ηλικία με τρόπο ανεξίτηλο, κρίνω απαραίτητο να μιλήσω επιτέλους για τον εικονικό  ρόλο της Χαράς Χάσκα.

Έτος 2003 και κάπου ,σε ένα σαλόνι, ένα μικρό κοριτσάκι έχει στηθεί μπροστά στην τηλεόραση, έτοιμη να δει την καινούργια σειρά των ανθρώπων πίσω από το “Κωνσταντίνου και Ελένης”, το οποίο ήδη παρακολουθεί μανιωδώς κάθε μεσημέρι, αφού γυρνάει απ’ το σχολείο.

Κάθε εβδομάδα και νέο επεισόδιο, και με κάθε επεισόδιο ένα ακόμα κορίτσι μαγεύεται απ’ την πρωταγωνίστρια. Και ξαφνικά μια ολόκληρη γενιά αρχίζει να πιστεύει ότι “μια γυναίκα μπορεί”.

2006 και η σειρά τελειώνει…

..Ή μήπως όχι;

12 ολόκληρα χρόνια η σειρά προβάλλεται ασταμάτητα κάθε μεσημέρι (αργότερα και τα ξημερώματα με υπότιτλους) και η Χαρά μπαίνει σε όλα πλέον τα ελληνικά σπίτια.

Τι είναι αυτό όμως που διαφοροποιεί τη Χαρά από όλες τις καπάτσες που έκαναν κατά καιρούς την εμφάνισή τους στην ελληνική τηλεόραση;

Η απάντηση κρύβεται στο ίδιο της το όνομα…

Η Χαρά είναι μια γυναίκα που δεν είχε μια εύκολη ζωή. Έχασε τους γονείς της νωρίς, υπήρξε άτυχη στον έρωτα  και αναγκάστηκε να αναθρέψει ένα παιδί ολομόναχη σε μια κοινωνία που δεν έδειξε καμία συμπόνοια σε μια γυναίκα που αγωνίζεται για να διεκδικήσει ακόμα και τον αέρα που αναπνέει. 

Ωστόσο δεν έχασε ποτέ το κέφι της και το δυναμικό ταπεραμέντο της. Όσες αντιξοότητες κι αν συνάντησε πάντα μάζευε τα κομμάτια της και κοίταζε μπροστά, ελπίζοντας ενάντια σε κάθε ελπίδα ότι τα πράγματα θα φτιάξουν.  

Ο πληθυσμός του Κολοκοτρωνιτσίου, όμως, και κατ’ επέκταση οι θεατές της σειράς δεν αγάπησαν τη Χαρά μόνο για το κέφι και για την αισιοδοξία της αλλά και για το απαράμιλλο θάρρος και την ουσιαστική και ανιδιοτελή καλοσύνη της. 

Ύψωσε το ανάστημα της απέναντι σε όλους, δεν αρνήθηκε ποτέ την πραγματική της ταυτότητα και δεν ενέδωσε στο μποικοτάζ και τις προσβολές ολόκληρου του χωριού .Παράλληλα δεν δίστασε ποτέ να βοηθήσει αυτούς που τη χρειάστηκαν (βλ. Τρελαντώνης, Σταυρούλα, Γωγώ, Τασία,Πηνελόπη ακόμα και Ματούλα) και από τους καναπέδες της έχει περάσει το μισό χωριό . 

Νιώθει πάντα με ένταση, αγαπαέι σε βάθος, προστατεύει τους δικούς της ανθρώπους, λέει αυτό που σκέφτεται, χαμογελάει πλατιά και έχει το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό.

Η Χαρά Χάσκα είναι η χαρά της ζωής και αποτελεί πρότυπο για κάθε γυναίκα, αποδεικνύοντας ότι με τη σωστή ισορροπία θάρρους, θράσους, καλοσύνης και αισιοδοξίας κάθε γυναίκα μπορεί…

Η Χαρά Χάσκα είναι πανέμορφη εσωτερικά ( τα ατελείωτα πόδια είναι απλά ένα μπόνους).

One of the saddest feelings is rewatching a movie you loved as a little kid and one of two things happening:

1. You realize you have outgrown it, and it doesn’t bring you the same warm, fuzzy feeling it used to.

Or

2. It’s actually just really terrible.

blue jay way

I’m thinking again of a boy I lost

along the road

I seek romance in history,

and that’s all he is,

but then, why do I think of him?

Why do I care?

Why do I wonder whether he thinks of me, too?

Why do I stare?


How odd it is to think of a boy that never was,

and a boy that never will be.

He’ll be forever contained in messages from long ago,

lost in the depths of space,

but somehow, for some reason, 

by some unnatural connection,

by some force I don’t understand,

I’ll always love him.